Naar Najac

Op zaterdag 3 augustus zijn we, nadat we eerst nog even de markt in Caylus hadden bezocht, naar Najac gereden. Voordat we daar aankwamen, hebben we eerst nog een kort bezoek gebracht aan de abdij van Beaulieu-en-Rouergue. Deze abdij is in 1144 gesticht door de bisschop van Rodez. Na een aanvankelijke bloeiperiode zorgden oorlogen, waaronder de Honderdjarige Oorlog, ervoor dat de abdij in verval raakte. Tijdens de Franse revolutie gebruikten boeren uit de omgeving de ruïnes van de abdij om hier hun spullen op te slaan. Al in 1875 werd de abdij tot monument verklaard, maar men deed niets om de gebouwen weer terug te brengen in goede staat. Pas in 1959 werd het herstel van de abdij grondig aangepakt door de nieuwe eigenaren. Vandaag de dag wonen er geen monniken meer, maar worden er kunsttentoonstellingen gehouden. De ligging van het abdijcomplex is prachtig, in een mooie groene en glooiende omgeving.

Najac ligt aan de oevers van de Aveyron en is exact het Franse dorpje zoals je jezelf dat voorstelt, alleen een beetje groter misschien. Gebouwd op een steile oever boven een slingerende rivier en met bovenop de heuvel een ruïne van een middeleeuwse burcht. Dit is ook opgemerkt door de toeristenindustrie.

Hoewel er vlak naast Najac niet zo lang geleden twee grote vakantiedorpen zijn gebouwd valt het qua drukte echt wel mee. Het is hier een stuk rustiger dan bij de Dordogne of de Ardèche en dat maakt de streek ook zo aantrekkelijk. Toch heeft de ontwikkeling van het toerisme ook zijn voordelen, want nu zijn er restaurantjes en leuke winkeltjes. Najac is een langgerekt lintdorp dat op een kam van een berg ligt. De meeste huizen dateren uit de dertiende tot de zestiende eeuw. De burcht is een prachtig voorbeeld van militaire bouwkunst uit de dertiende eeuw toen Najac meer dan tweeduizend inwoners had en dat is meer dan twee keer zoveel als nu.

Als je vanaf de grote parkeerplaats het dorp in loopt, dan kom je eerst op een langwerpig plein met prachtige huizen. Aan één kant zijn de gebouwen uitgevoerd met arcaden en hier is het Office du Tourisme ook te vinden. Verder zijn er wat winkeltjes en een terras maar het is nog niet echt spectaculair. Dat begint zodra je aan het einde van het plein komt. Want als je de fontein voorbij bent, ontvouwt zich voor je een prachtig panorama. De straat loopt vanaf hier naar beneden en daarachter doemt op een heuvel het kasteel van Najac op. Het is echt een prachtig plaatje dat uitnodigt om verder te wandelen.

Het straatje met prachtige huizen volgt de kam van de berg en loopt behoorlijk steil naar beneden. Daarna gaat het weer omhoog en dan kom je in het gebied waar geen auto’s meer mogen komen. Hier staan het gemeentehuis, de bibliotheek en een aardige fontein uit de veertiende eeuw. Vanaf hier gaat de straat slingeren en dat betekent klimmen. Dit is het mooiste deel van het dorp, omdat de straatjes hier alle kanten oplopen, er terrassen zijn met nog meer mooie panorama’s en de mooie huizen rijk zijn aan details. Ondertussen duikt het kasteel steeds vaker tussen de gebouwen op.

Verderop moet je kiezen: of je gaat naar de kerk of je vervolgt je weg naar het kasteel. Die laatste route is behoorlijk steil. Beide zijn echter de moeite van het bekijken waard. Het kasteel in nog maar gedeeltelijk in tact, omdat het in de negentiende eeuw werd gebruikt als steengroeve. Maar de ruïne is absoluut mooi!