Een dag in Ohrid

De dag begon met iets wat we al even niet meer hadden meegemaakt: regen en onweer in de verte. De eerste activiteit na het ontbijt was een stadswandeling door Ohrid. Gelukkig hield de regen er op tijd mee op, zodat we een droge rondgang door deze plaats hebben gemaakt. Tot onze verrassing bleek onze Macedonische gids voortreffelijk Nederlands te spreken. Hij heeft dat zichzelf aangeleerd via Google; een knappe prestatie!

Door alle verschillende gidsen die we tot nu toe gehad hebben, leer je veel over de landen waar we geweest zijn. Een paar feiten: de moslims in deze landen zijn veel minder streng dan hun geloofsgenoten in het Midden-Oosten. Heel veel vrouwen dragen geen hoofddoek, de moslims hier drinken alcohol en eten zelfs varkensvlees. En er is geen enkele "concurrentie" ten aanzien van de andere godsdiensten die hier voorkomen; men gaat respectvol en vriendelijk met elkaar om.

Een ander feitje is dat er in de landen die we hebben bezocht, met uitzondering van Kroatië, geen McDonald's zijn. En wat Ohrid betreft is er nog een opmerkelijk feit, namelijk dat het cyrillische schrift hier is ontstaan en zich verbreid heeft over heel veel landen.

In Ohrid vind je een unieke huizenbouw: drie verdiepingen  waarvan de onderste het kleinste oppervlak heeft. De verdieping erboven is iets groter en de derde verdieping is het grootst. De reden dat men zo bouwde is waarschijnlijk dat de grootte van jouw grondoppervlakte bepalend was voor de belasting die je moest betalen. Daardoor ontstond er een typische bouwstijl, die je terugziet in de straatlantaarns in Ohrid. 

Maar terug naar vandaag. Onze gids vertelde dat er 45.000 mensen in Ohrid wonen en dat er maar liefst 365 kerken staan. Het oude gedeelte van de stad is geplaveid met kinderkopjes en dus was het goed dat we goede wandelschoenen aan hadden, vooral ook omdat de regen de stenen glad maakt. We hebben een paar prachtige kerken bezocht met indrukwekkende fresco's. Jammer dat je in de kerken niet mag fotograferen, want wat wij daar gezien hebben is adembenemend mooi! Ook is er een museum dat gewijd is aan Aart den Doolaard.  Deze Nederlandse schrijver kwam graag in de Balkan en zijn boek "De Bruiloft der Zeven Zigeuners" speelt zich af in Ohrid. Het zorgde er destijds voor dat veel Nederlanders hier naartoe kwamen om met eigen ogen de stad te zien en de sfeer te proeven die Den Doolaard in zijn boeken zo voortreffelijk beschrijft. Verderop in de stad staat zelfs een standbeeld van deze man.

Ohrid blijkt ook een amfitheater te hebben dat gebruikt wordt tijdens het jaarlijkse festival dat elk jaar van 10 juli tot 10 augustus plaatsvindt. Dit amfitheater is pas in 1981 ontdekt. In de tijd van de Romeinen werden hier gladiatorgevechten gehouden, maar ook werden hier de christenen geëxecuteerd. Toen de bewoners de kans kregen, hebben ze het amfitheater met zand bedekt en er huizen op gebouwd om zodoende de herinnering aan de vreselijke gebeurtenissen die er hebben plaatsgevonden te vergeten. Een archeoloog uit Skopje ontdekte het amfitheater tijdens opgravingen. De huizen zijn toen gesloopt en het theater onder de huizen bleek nog in een prima staat te verkeren.

Na het bezoek aan het meest gefotografeerde kerkje van Noord-Macedonië, gewijd aan Johannes de Evangelist, zijn we op een bootje gestapt, die ons weer heeft afgezet in de haven.

Aan het begin van de middag stond er nog een wijnproeverij op het programma. Hier werden wij wederom verrast door een jonge sommelier die accentloos Nederlands sprak en die ons met heel veel enthousiasme vertelde over de wijncultuur in Noord-Macedonië. En die ons die wijn vervolgens ook liet proeven. Het blijkt dat hier wijnen van een hoog niveau worden gemaakt, die bij ons echter niet zo bekend zijn en waar bij ons lastig aan te komen is. Dat heeft alles te maken met het feit dat Noord-Macedonië (nog) geen lid is van de Europese Unie. En als het aan deze sommelier ligt, gaat dat ook niet gebeuren. Hij wil de vrijheid houden om zelf te bepalen hoe de wijnen gemaakt worden en dat schijnt in E.U.-verband niet goed mogelijk te zijn, omdat men in Brussel bepaalt wat er allemaal wel en niet mag...

Hierna zijn we de stad ingelopen om nog even winkeltjes te bekijken en wat te shoppen. In Ohrid worden kunstmatige parels gemaakt van de schubben van een vis, die in het meer voorkomt. En dus vind je talloze winkels die sieraden verkopen. Als je deze winkels wegdenkt en ook de souvenirshops verwijdert, houd je eerlijk gezegd niet zoveel meer over, hoogstens een hoop horecazaken en een paar kledingwinkels. 

Wat ons betreft is Ohrid geen plaats waar je naartoe moet om eens uitgebreid te shoppen. Maar op cultureel gebied is er heel veel moois te zien en dus is Ohrid echt wel een must als je Noord-Macedonië gaat bezoeken. Ook de natuur rondom is prachtig!

We hebben met een paar anderen in de stad heerlijk gegeten en zijn toen met een taxi teruggereden naar ons hotel, dat een kilometer of zes buiten Ohrid ligt. En daarna was het tijd voor het traditionele "afzakkertje".