Naar de Périgord

Op donderdag 25 juli hebben we Bretagne verlaten en zijn we verhuisd naar camping La Cigaline in Montpon-Ménestérol. Dit bleek een prachtige camping te zijn in de Périgord Blanc, aan de rivier de Isle, een zijrivier van de Dordogne. We kregen van het zeer aardige campingechtpaar een heerlijke plek met veel schaduw, waar het prima toeven was. Montpon-Ménestérol is een oud plaatsje zonder al te grote bezienswaardigheden. De omgeving is echter fraai en de genoemde camping is magnifiek! De plaatsen zijn ruim, hebben veel gras en zijn meestal goed voorzien van schaduw. Uiteraard ontbreekt het zwembad niet en er is een heerlijk terras met bar, waar je in het seizoen gezellig kunt eten. In de Isle kan gevist worden en dat gebeurt dan ook veelvuldig. Er zijn ook huisjes te huur, maar die staan op een ander gedeelte van de camping.

Montpon werd voor het eerst genoemd in 1170. Het stadje had een kasteel en een stadsmuur, maar het had aanvankelijk geen parochiekerk. Er was enkel een kapel die afhing van de parochie van Ménestérol aan de overzijde van de Isle. In 1330 werd buiten Montpon aan de Isle de chartreuse van Vauclaire opgericht. De kartuizers hadden wijngaarden en een watermolen. In de 19e eeuw ontwikkelde Montpon-sur-l'Isle zich met de komst van de spoorweg, enkele fabrieken en een slachthuis. In 1835 werd een eerste brug over de Isle in gebruik genomen; ervoor werd gebruik gemaakt van ponten. De brug werd verbreed in 1885 en in 1975 werd een tweede brug geopend.

Omdat de temperatuur inmiddels gestegen was tot zeer hete waarden zijn we de volgende dag heerlijk op de camping gebleven. Het werd een wasdag en een dag waarop we heerlijk hebben zitten lezen onder "onze" grote boom.

De dag erna, zaterdag, zijn we bij een temperatuur van 30 graden naar Saint-Émilion gegaan. Deze plaats is wereldberoemd door zijn wijnen. Er worden rode wijnen gemaakt en die behoren tot de beste van de gehele regio. Het wijngebied beslaat een oppervlakte van 5500 ha. In dit deel van de Bordelais wordt al sinds de derde eeuw wijnbouw bedreven. Daardoor heeft het waarschijnlijk de langste traditie van het hele wijnbouwgebied.

Op zondag 28 juli hebben we, omdat het 35 graden zou worden, al voor het ontbijt een wandeling gemaakt bij La Jemaye. Dat is een dorpje met een groot stuwmeer, waaromheen je prima kunt wandelen. De rest van de dag hebben we onder de grote boom op onze campingplek gelezen en 's avonds hebben we gezellig gegeten op het terras van de camping. Daar worden lekkere maaltijden geserveerd en je zit er heel gezellig, met uitzicht op de rivier de Isle.

De volgende dag was het nog warmer: 39 graden! We hebben zitten lezen en met de airco van de auto op hoge stand zijn we 's middags naar Bergerac gegaan. Dat bleek een gezellige stad te zijn, met mooie gebouwen en een gezellig centrum met aardige winkels. En natuurlijk vind je daar het beeld van Cyrano de Bergerac. Kortom, een leuk uitstapje, maar heet was het wel...