Regen in de woestijn

Vanmorgen zijn we om 11 uur vertrokken uit Petra. Dat betekende dus: uitslapen. Best lekker na de dag van gisteren. 

De rit was dit keer een korte. Na nog een fotoshop en een stop bij een waterwinkel kwamen we rond half twee aan in het dessert- camp in Wadi Rum. Dat kamp bestaat uit een aantal tenten en er zijn ook luxere onderkomens in de vorm van een soort vakantiehuisje. Omdat het slechts om één nacht gaat, hebben we gekozen voor de tent. Dat blijkt een koepelvormige tent te zijn met twee bedden en een kapstok. Er is een toiletgebouwtje, met douches en toiletten. 

Na een lunch, bestaande uit kip, rijst en salades, zijn we met vijf pick-up trucks de woestijn ingegaan. En die is werkelijk schitterend!! Een landschap van zand en enorme rotsen, die soms als versgebakken broden uit het zand omhoog rijzen. De foto's spreken voor zich.

Toen we aankwamen was het bloedheet: zeker een graad of 40. Na de lunch zag het er echter heel anders uit: er was een stevige wind opgestoken en die verplaatste zoveel stof en zand dat je de rotsen nauwelijks nog kon zien. De lucht in de verte was donker en we hoorden al snel dat het daar regende. Ook wij kregen er wat druppels van mee. En dat is best heel bijzonder om regen in de woestijn te ervaren. Het voordeel was echter dat de temperatuur door dat alles gedaald was tot een zeer aangename 25 graden. Kortom, we hebben een prachtige tocht van bijna 4 uur door dit schitterende gebied gemaakt, die we niet snel zullen vergeten.

Onderweg werden diverse stops gemaakt. De eerste was bij een put, waarin op een diepte van 4 meter water te zien was. Deze putten, waarschijnlijk gemaakt door de Nabateeërs, werden gebruikt om de kamelen water te geven. Naast de put was een soort waterbak, waaruit de kamelen konden drinken. In een soortgelijke put werd ooit Jozef door zijn broers achtergelaten. Alleen stond daar geen water in.

Ook werd ons getoond hoe je een bepaald plantje fijn kon maken en als je dat vervolgens met water mengt, heb je zeep. Er waren ook stops bij prachtige natuurverschijnselen, die we uiteraard op de foto hebben gezet. 

De kleuren van het woestijnzand verschillen trouwens ook. Op sommige stukken overheerst de kleur geel, op andere stukken de kleur rood, als er ijzeroxide in het zand zit. Met die twee kleuren kun je in het zand schrijven. We hebben allemaal onze naam in het Arabisch laten schrijven. En nu maar hopen dat ze dat ook echt goed hebben gedaan...

Het diner werd ook weer in het kamp genuttigd: schapenvlees, kip, rijst en salades. Typisch eten voor deze streek.

Over warmte gesproken: je zou in een land als Jordanië verwachten dat er heel veel velden met zonnepanelen zouden zijn. De zon schijnt immers iedere dag heel uitbundig. Maar zonnepanelen zijn er wel, maar alleen bij particulieren, op de souvenirwinkeltjes in Petra, e.d. De reden dat er geen grote zonneparken zijn is eigenlijk heel eenvoudig. In Jordanië is zoveel stof, dat zonnepanelen wekelijks gereinigd zouden moeten worden omdat de opbrengst nu eenmaal snel achteruit gaat als ze smerig zijn. Dat reinigen moet met water gebeuren en daar is in Jordanië een enorm tekort aan...

Morgen gaan we weer vroeg op pad: om 7.00 uur ontbijt en om 8.00 uur vertrekken we naar Aqaba. Maar daarover morgen meer...